Het moet je maar overkomen. Je zit op school achter de computer, je logt in op de internetsite en vervolgens kun je op vrij eenvoudige wijze doordringen in het systeem, waardoor je uiteindelijk terecht komt op bestanden die niet voor leerlingen bestemd zijn.
Het binnendringen in het systeem gebeurt zonder wachtwoorden te kraken of bestanden te beschadigen, maar louter door logisch nadenken en ge-bruikmaking van datgene dat al voor handen is. Het doordringen bleek mogelijk doordat er geen sprake was een deugdelijke beveiliging. Dat was de school kenne-lijk gewoon vergeten aan te brengen. Het binnendringen in het systeem betekent wel dat je over informatie komt te beschikken die niet voor jou bestemd is. In zo-verre kun je dan ook stellen dat het binnendringen op zijn minst niet netjes is. Maar is dit ook crimineel gedrag?
Voor die vraag zag de kinderrechter zich onlangs gesteld. Computervredebreuk is in het Wetboek van Strafrecht onder artikel 138a strafbaar gesteld. In dit artikel is onder andere als voorwaarde voor strafbaarheid opgenomen dat het binnendringen in het systeem door het doorbreken van de beveiliging is geschied. Namens de verdachte hebben wij kunnen bepleiten dat er geen sprake was van het binnendrin-gen omdat er geen sprake was van het doorbreken van een beveiliging. De officier van justitie zag dit anders. Het handigheidje dat de verdachte gebruikte om in het systeem door te dringen zag hij als het strafrechtelijk binnendringen in het systeem. De kinderrechter koos de kant van de verdediging en was van mening dat er inderdaad geen sprake was van het doorbreken van de beveiliging, simpelweg om-dat die beveiliging er niet was. De vergelijking werd getrokken met de zaken in het gerechtsgebouw. Eén deur is afgesloten in verband met het betreden van de arres-tatiecellen. De andere deuren zijn afgesloten en leiden naar de kamers waar de rechters vergaderen. Betreed je die kamers dan is dat ronduit brutaal. Als je niets wegneemt of kopieert en dergelijke, dan blijft het bij brutaliteit. Zie je kans de af-gesloten deur naar de arrestantencellen te openen, dan betreed je het strafrechtelijke.
De school had nagelaten een deugdelijke beveiliging aan te brengen en had er geen rekening mee gehouden dat er slimmeriken onder de leerlingen waren die met de wet van de logica het systeem konden doorwandelen. De verdachte werd dus vrijgesproken en voorkomt daardoor een aantekening in het justitieel documentatie register, waardoor zijn verdere toekomstmogelijkheden daardoor in ieder geval niet worden beperkt. Het onderscheid tussen wat niet geoorloofd is – want dat is het natuurlijk wel als je in andermans netwerk en zonder diens toestemming zit – en het strafrechtelijke vergrijp is niet altijd scherp. Gebruik je je gezond verstand, dan weet je bij dit soort acties dat je al snel in het strafrechtelijke kunt belanden. Ongeacht de afloop daarvan ervaart niemand dit als prettig. Ook onze cliënt heeft het er knap lastig mee gehad en bedenkt zich nu wel een tweede keer.